من عاشقِ در میان گذاشتن آموخته هایم با دیگران هستم.

از این به بعد هر از گاهی از آنچه یاد گرفته ام چه در دنیای نویسندگی و چه در دنیای روانشناسی، اینجا مینویسم و با نام آنچه امروز آموختم هایی که شماره گذاری شده اند، منتشر می کنم.

• هر روز بنویس. منتظر نباش موضوعی به ذهنت برسد و بعد شروع به نوشتن کنی. شروع که کنی موضوع هم سروکله اش پیدا می شود.

• در نوشتن به یک روش نچسب. تمام روش هایی که به تو در نوشتن کمک می کنند را امتحان کن.

• در نوشتن پویا و خلاق باش. بی حرکتی دشمن نوشتن است.

• تمرین صفحات صبحگاهی را به صورت مداوم، منظم و روزانه انجام بده. این کار اثر بخشی و تأثیر صفحات صبحگاهی را دو چندان می کند.

• در ابتدای راه نویسندگی درگیر حرفه ایی کار کردن و ایده آل بودن نشو. فقط تمرین کن و بنویس. کمّیت کار مهم است. حتی اگر نتیجه نوشته هایت چرت و چرت و مقداری خزعبلات باشد. تو فقط بنویس.

• از نقطه ی امنی که در آن قرار داری خارج شو. چیزهای جدید یاد بگیر. تجربه های جدید همیشه پر از ایده هایی ناب برای نوشتن هستند.

• دریافت ذهنی به تنهایی کافی نیست. فایده چندانی ندارد. آنچه مهم است دریافت عملی است. یعنی یادگیری های ذهنی را به اجرا بگذاری. عملی انجام دهی تا آنچه به صورت ذهنی یادگرفته ایی، درونی شود.

• خودت به تنهایی نمیتوانی همه چیز را در خصوص حرفه و تخصصت یاد بگیری. برای یادگیری از اساتید بانفوذ و صاحب نام در زمینه تخصصت بهره بگیر.

• دموکراسی در این نیست که فقط اکثریت حاکم باشد، بلکه در این است که اقلیت، حتی اگر یک نفر باشد، بتواند حرفش را بزند. (جمله ایی ازکتاب باغ در باغ، نوشتۀ هوشنگ گلشیری)

(اصطلاحاتی که امروز یاد گرفتم)

• دستم بگرفت و پا به پا برد

• در پسله حرف زدن

• ضرب المثلی که می گوید:
احتیاج، آدم درستکار را به آدم فرومایه تبدیل می کند.
آنچه مردان را کند روبَه مزاج احتیاج است احتیاج است احتیاج

(امروز با یک نویسنده جدید آشنا شدم)

• روبرتو بولانیو از نویسندگان مطرح آمریکای لاتین است. در حدود 50 سالگی و خیلی زود دنیا را ترک می کند. ولی نویسنده پرکاری بوده. یک جمله از او : «خواندن همیشه از نوشتن مهم تر است».

به وقتِ 5 تیر 1400