اختلال اتیسم چیست؟

در این مطلب قصد دارم به ساده ترین زبان ممکن درباره اختلالات طیف اتیسم بنویسم. این که اختلال اتیسم چیست؟ کودکان اتیستیک چه ویژگی هایی دارند؟ علل به وجود آمدن اختلال اتیسم چیست؟ درمان کودکان اتیستیک به چه شیوه ای است و لازم است که والدین دارای کودکان اتیستیک با آنها چگونه برخورد کنند. راستی […]

در این مطلب قصد دارم به ساده ترین زبان ممکن درباره اختلالات طیف اتیسم بنویسم. این که اختلال اتیسم چیست؟ کودکان اتیستیک چه ویژگی هایی دارند؟ علل به وجود آمدن اختلال اتیسم چیست؟ درمان کودکان اتیستیک به چه شیوه ای است و لازم است که والدین دارای کودکان اتیستیک با آنها چگونه برخورد کنند. راستی درباره شیوع این اختلال نیز می نویسم.

 

اوتیسم چیست؟

 

اختلال اوتیسم یک اختلال نسبتاً جدید است، که برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ توسط «لئو کارنر» کشف شد.
شیوع این اختلال در پسرها بیشتر از دخترهاست. به گزارش DSM-5 (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی) نرخ شیوع اختلال طیف اوتیسم در کودکان حدود یک درصد است.

 

کودکان اوتیستیک چه ویژگی هایی دارند؟

 

مهمترین مشخصه کودکان اوتیستیک این است که:

۱- تأخیر و یا ناتوانی شدیدی در برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران

۲- رفتارهای تکراری، کلیشه ایی و علایق محدود

(به طور مثال کودک فقط چند حرکت محدود بلد است و همان ها را مدام تکرار می کند).

 

از ویژگی های کودکان مبتلا به طیف اتیسم به موارد زیر میتوان اشاره کرد:

۱- این کودکان رشد عادی ندارند.

۲- منزوی به نظر می رسند.

۳- روش های عادی برقراری ارتباط با دیگران را یاد نمی گیرند و یا به سختی یاد می گیرند. از طرفی علاقه ایی به برقراری ارتباط با دیگران و یا بازی کردن با دیگر کودکان ندارند.

۴- از برقراری تماس چشمی با دیگران اجتناب کرده (تقریباً هرگز به چشم های دیگران نگاه نمی کنند) و در تعاملات اجتماعی پیشقدم نمی شوند.

۵- این کودکان غرق در دنیای خود هستند. قادر به پیدا کردن دوستی برای خود نیستند.

۶- نسبت به محیط اطراف خود بی اعتنا و بی تفاوت هستند.

۷- در حدس زدن افکار و احساسات دیگران ناتوان هستند.

۸- در تشخیص احساسات و هیجان های دیگران از روی شدت صدا، چهره و حالات فیزیکی ناتوان هستند.

۹- جملاتی را به صورت طوطی وار تکرار می کنند؛ بدون اینکه معنی آن را درک کنند.

۱۰- درک معانی جملات برایشان دشوار است.

۱۱- قادر به یادگیری مهارت های جدید نیستند و در کارها و فعالیت های جدید شرکت نمی کنند.

۱۲- حساسیت بیش از حدی به صداهای محیط اطراف خود دارند؛ به طوری که کوچکترین صدایی بر روی آنها تأثیر می گذارد. از طرف دیگر، واکنشی که این کودکان در برابر صداها دارند شدیدتر از بقیه کودکان است. به نرمی و زبری، مزه ها، بوها و دمای هوا نیز حساسیت دارند.

۱۳- دوست دارند دور خودشان بچرخند.

۱۴- علائم وسواسی دارند (جمع آوری یک شی خاص، جمع آوری اطلاعات درباری موضوعات خاص)

۱۵- میل به ردیف کردن اشیا دارند.

۱۶- در برابر هر تغییری در محیط اطرافشان به ویژه خانه به شدت عصبی می شوند.

۱۷- ۵۰ درصد کودکان اوتیستیک لال هستند و مابقی که قادر به حرف زدن هستند نیز در رشد زبانی تأخیر شدیدی دارند. البته لازم است این نکته را در نظر داشته باشیم که تکلم ضعیف لزوماً نشان دهنده اختلال اوتیسم نیست.

 

علل اوتیسم

 

در سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ این باور وجود داشت که علت ابتلا به اوتیسم داشتن مادری سرد و بی عاطفه است. این باور، باور درستی نیست. کودکان اوتیستیک از یک عارضه نوروفیزیولوژیک رنج می برند. این عارضه موجب می شود تا بادامه، هیپوکامپ و مخچه مغز این کودکان با دیگر کودکان تفاوت داشته باشد. تعداد پژوهش هایی که به نقش وراثت در ایجاد اوتیسم اشاره می کنند در حال افزایش هستند. پس میتوان گفت که اختلال اتیسم ارثی است.
آخرین تحقیقاتی که در رابطه با علت ایجاد اختلال اتیسم توسط محققان دانشگاه keele انگلستان انجام شده نشان می دهد که میزان مولکول آلومینیوم در مغز افراد اوتیستیک به مراتب بیشتر از سایر افراد است. دلیل این که چرا این ماده در مغز این افراد به مقدار زیادی وجود دارد هنوز به درستی معلوم و روشن نشده است.
به طور کلی در رابطه با علت اختلال اتیسم یک نظر واحد اعلام نشده است. پس میتوان گفت که عوامل ژنتیکی به همراه محیط در ایجاد اتیسم اثرگذارند.

 

درمان اوتیسم

 

شناسایی سریع و بهنگام کودکان اوتیستیک یک عنصور و گام کلیدی در درمان این کودکان است. درمان در این اختلال صد در صد اتفاق نخواهد افتاد. اما شروع به موقع درمان در کاهش رفتارهای مخرب و آسیب زای این اختلال موثر خواهد بود.
کودکان اوتیستیک را در دو سالگی و یا حتی زودتر میتوان شناسایی کرد. بعضی از این کودکان تا دو سالگی رشد عادی دارند، ولی بعضی از آنها خیلی زود در چند ماهگی علایم این اختلال را نشان می دهند.
نکته بسیار مهم این است که نباید زمان طلایی درمان این اختلال را از دست بدهیم . بنابراین بهتر است قبل از رسیدن به سن مهدکودک این اختلال را شناسایی کرد. بهترین راه این است که کودک زیر چهار سال یکبار توسط یک متخصص روان شناس کودک و یا روانپزشک کودک چک و بررسی شود تا بدانیم که آیا کودک مبتلا به اختلال اوتیسم است یا نه.
خانواده های کودکان اوتیستیک باید ماهیت این اختلال را درک کنند و بدانند که چگونه این اختلال می تواند بر روند یادگیری و رفتار فرزندشان اثر بگذارد. خانواده ها لازم است از افراد متخصص و حرفه ایی کمک بگیرند تا بتوانند با استرس ناشی از داشتن کودک اوتیستیک کنار آمده و مهارت های ویژه برای کمک به این کودکان را یاد بگیرند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *