كسي نميخواند، يكى از دلايلى است كه باعث ميشود دير به دير وبلاگم را بروزرسانى كنم.

دليل قانع كننده ايى نيست، ترس از خوانده نشدن. آن هم براى كسى كه عاشق نوشتن است.

البته هميشه فكرى در وراى اين ترس ها وجود دارد. و آن فكر نوشتن براى نوشتن است.

آيا نويسنده بايد حتى اگر كسى نخواند هم بنويسد؟

شايد بعدها بيشتر از ايده مطرح شده در اين نوشته بگويم.