در حال خواندن كتاب از دو كه حرف مى زنم از جه حرف مي زنم از هاروكي موراكامي هستم، براي دومين بار.

اين كتاب را دوست دارم، شايد به اين خاطر كه من هم مثل هاروكي موراكامي به نوشتن و دويدن علاقه مندم.

اين كتاب را نشر چشمه منتشر كرده و مجتبي ويسي مترجم آن است.

اين مطلب را همزمان با خواندن كتاب بروزرساني ميكنم و هر روز برش هايى از كتاب را مينويسم.

١ آبان ١٤٠٢ خواندن كتاب را شروع كردم.

برش هايى از كتاب

نجيب زاده از كارهايى كه جهت حفظ سلامتى و تندرستى اش انجام مى دهد، هيچ حرفي به ميان نياورد. يك آدم شريف و نجيب نبايد هر كجا رسيد داد سخن سر بدهد كه چه و چه براى سلامت مزاج و تناسب اندام انجام داده است. دست كم، از نظر من چنين است.

درد اجبارى است، رنج كشيدن اختيارى است.

نكته ى مهم آن است كه شور و نشاط فرد در پايان هر جلسه ي ورزش به روز بعد منتقل شود. همين رويه را در مورد نوشتن هم در پيش گرفته ام و آن را جزء واجبات مي دانم. هر روز موقعى از نوشتن دست مي كشم كه احساس مى كنم باز هم توان نوشتن دارم. اين كار را انجام بدهيد تا ببينيد روز بعد برنامه تان چه راحت و روان پيش خواهد رفت.

آدم بايد براى پيش بردن كارهايش ضرباهنگ  را حفظ كند. در پروژه هاى طولاني مدت اين امر بسيار اهميت دارد.